Czapka z pomponikiem

Lato wróciło do normy, czyli już nie próbuje usmażyć Norwegów (25 stopni w cieniu dla Norwegów to mordercza temperatura). W zamian za to mamy 10 stopni koło 7 rano i … no, z 16-18 w ciągu dnia. No i oczywiście jak tylko skończyłam dzisiaj pracę (a następne 2 dni mam wolne) zaczęło padać. Leje tak paskudnie, że nie wyściubiam nosa z aneksu i przemyślę nawet kwestię pójścia dzisiaj na kolację, a moje plany na jogging wzięły w łeb (przynajmniej mam wymówkę ;)).

Szefowa dzisiaj zajęła się papierami podatkowymi dla nas. Dzwoniąc do urzędu skarbowego dowiedziała się od automatycznej sekretarki, że jest 56 na liście oczekujących. Przeczekała, po czym okazało się, że facet nie udzieli jej tych informacji, o które prosi, ma sobie sama sprawdzić w internecie i nie wyśle jej naszych papierów, dopóki ona nie napisze do nich wniosku i im go nie wyśle. Możecie sobie wyobrazić szczęście w jej oczach jak o tym opowiadała oraz ton jakim stwierdziła na końcu „I love them”.
Przy okazji dowiedziałam się, że Anne Stine była w szkole wojskowej i jest oficerem......

Wspominałam, że w hotelu pracują dwie Litwinki. Okazało się, że Asia miała rację, że między Litwinami a Polakami trwa spór o to do kogo „należy” Adam Mickiewicz. Chociaż muszę powiedzieć, że pytania „To wy się w ogóle o nim uczycie w szkole?” i „Przetłumaczyli jego dzieła na polski?” mnie trochę... zaskoczyły ;) Poza tym dzisiaj Rasvita wyjawiła mi, dlaczego nie lubi kotów. Otóż... kot jest zwierzęciem niebezpiecznym, ponieważ jest z tej samej rodziny co lew, a lew jest z groźniejszych zwierząt na świecie i nigdy nie wiadomo co takiemu kotu/lwu może przyjść do głowy. Z kolei rozmowa z Anete poszerzyła mój zasób słownictwa światowego... Otóż słowo „kutas” znaczy po litewsku... pompon. W związku z tym czapka z pomponem nabiera nowego znaczenia ;)